അകലങ്ങളിൽ

ഒരിക്കൽ/വീണ്ടുമൊരിക്കൽ
ചിതറിയ ആകാശം പോലെ
ഓർമ്മകളുടെ നിസ്സംഗത

എത്രയാണെന്നാലും
ഓർമ്മകളല്ലേയത്-
എന്റേതല്ലേ, യത്
നിന്നെക്കുറിച്ചല്ലേയെന്ന്
വീണ്ടും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു
ഇപ്പോഴും നിന്റെ ചിരിയുള്ള ഫോട്ടോ.

എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള
നിന്റെയോർമ്മകൾ
നിറം മങ്ങിപ്പൊയിരുന്നാലും,
നിന്റ് വിരൽ ത്തുമ്പുകളിൽ നിന്ന്
എന്റെ സ്പർശനം മാഞ്ഞ് പോയിരുന്നാലും
ഒരിക്കൽ വീണ്ടുമൊരിക്കൽ
മഴമേഘങ്ങൾ നിറഞ്ഞ്
എന്റെയാകാശം പൊള്ളുന്നു.